გახანგრძლივებული ამოსუნთქვით ნელ სუნთქვას შეუძლია არა მხოლოდ გულის მუშაობაზე, არამედ გადაწყვეტილებების მიღებაზეც იმოქმედოს. გერმანელი მეცნიერების ექსპერიმენტში ასეთი სუნთქვის დროს მონაწილეები უფრო ხშირად ირჩევდნენ რისკიან ვარიანტებს და მათი გადაწყვეტილებები შესაძლო ჯილდოს ზომაზე უფრო მეტად იყო დამოკიდებული. კვლევა ჟურნალ Neuron-ში გამოქვეყნდა.
კვლევაში 41 ჯანმრთელი ადამიანი მონაწილეობდა. მათ ფუნქციური MRI-ის აპარატში გადაწყვეტილებების მიღების დავალებები შეასრულეს და პარალელურად ორი განსხვავებული რეჟიმით სუნთქავდნენ.
ერთ შემთხვევაში ისინი საკუთარ ბუნებრივ რიტმს მიჰყვებოდნენ. მეორე შემთხვევაში სუნთქვა ნელი იყო და ამოსუნთქვა ჩასუნთქვაზე მნიშვნელოვნად დიდხანს გრძელდებოდა – მკვლევრები 2:8 ჩასუნთქვა-ამოსუნთქვის თანაფარდობას იყენებდნენ. პარალელურად იზომებოდა გულის მუშაობა, სუნთქვა, კანის გამტარობა და თვალის გუგის რეაქციაც.
გახანგრძლივებული ამოსუნთქვისას გაიზარდა გულისცემის ცვალებადობა, ანუ HRV, რაც პარასიმპათიკური ნერვული სისტემის გააქტიურებას უკავშირდება.
ამავე დროს, მონაწილეები უფრო ხშირად თანხმდებოდნენ რისკიან არჩევანზე.
საინტერესოა, რომ ცვლილება ძირითადად ჯილდოსადმი მგრძნობელობის ზრდით აიხსნებოდა. შესაძლო მოგება გადაწყვეტილებაზე უფრო ძლიერ გავლენას ახდენდა, ხოლო შესაძლო დანაკარგისადმი მგრძნობელობა მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა.
ტვინის სკანირებამაც მსგავსი სურათი აჩვენა. იმ ადამიანებში, რომლებშიც სუნთქვამ პარასიმპათიკური აქტივობა უფრო მეტად გაზარდა, შესაძლო ჯილდოზე უფრო ძლიერი რეაქცია დაფიქსირდა ვენტრომედიალურ პრეფრონტალურ ქერქსა და precuneus-ში – ტვინის უბნებში, რომლებიც ღირებულების შეფასებასა და გადაწყვეტილებების მიღებაში მონაწილეობს.
კვლევა საინტერესოა იმიტომ, რომ სუნთქვითი ტექნიკები ხშირად მხოლოდ სტრესის შემცირებასა და დამშვიდებას უკავშირდება. ახალი მონაცემები აჩვენებს, რომ სხეულის ავტონომიური მდგომარეობის შეგნებულმა შეცვლამ შესაძლოა ისიც შეცვალოს, როგორ აფასებს ტვინი შესაძლო სარგებელს.
თუმცა შედეგი არ ნიშნავს, რომ ნელი სუნთქვა ადამიანს ყოველდღიურ ცხოვრებაში აუცილებლად უფრო რისკიანს გახდის.
ექსპერიმენტში მხოლოდ 41 ჯანმრთელი ადამიანი მონაწილეობდა, გადაწყვეტილებები სპეციალურად შექმნილ ლაბორატორიულ ამოცანებს ეხებოდა და რეალური ცხოვრების ფინანსური, სამედიცინო ან სხვა მნიშვნელოვანი არჩევანი არ შეუსწავლიათ.
ამიტომ კვლევის მთავარი დასკვნა უფრო ზოგადია: სუნთქვა, გულის მუშაობა და ტვინის მიერ გადაწყვეტილებების შეფასება ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი პროცესები არ არის. სხეულის მდგომარეობის შეცვლამ შესაძლოა გავლენა იქონიოს იმაზე, თუ როგორ ვაფასებთ რისკსა და შესაძლო ჯილდოს.
