B ჰეპატიტის საწინააღმდეგო ვაქცინაცია, როგორც ჩანს, ამცირებს დიაბეტის განვითარების რისკს და ეს ეფექტი შესაძლოა მხოლოდ ინფექციის პრევენციით არ შემოიფარგლებოდეს. ამის შესახებ ნათქვამია ახალ კვლევაში, რომელიც დიაბეტის შემსწავლელი ევროპული ასოციაციის (EASD) ყოველწლიურ შეხვედრაზე წარადგინეს და ასევე რეცენზირებად ჟურნალში “Diagnostics” გამოაქვეყნეს, რაც მის სანდოობას ზრდის.
მეცნიერებისთვის ადრეც იყო ცნობილი, რომ B ჰეპატიტის საწინააღმდეგო ვაქცინა დიაბეტის რისკს სავარაუდოდ ამცირებს. ეს შესაძლოა გამოწვეული იყოს იმით, რომ B ჰეპატიტის ვირუსი, რომელიც აზიანებს ღვიძლს და ვრცელდება სისხლით, სპერმითა და ვაგინალური სითხით, არღვევს ღვიძლში შაქრის რეგულაციის უნარს, ამან კი შეიძლება გაზარდოს დიაბეტის რისკი, რა დროსაც სისხლში შაქრის დონე მუდმივად მაღალია.
თუმცა, წინა კვლევებს არ შეუსწავლიათ, ამცირებს თუ არა ვაქცინა დიაბეტის რისკს იმუნიზირებული და არ იმუნიზირებული ადამიანების ისეთ ჯგუფში, რომლებსაც B ჰეპატიტი არ გადაუტანიათ, რაც იმაზე მიანიშნებდა, რომ ეს ეფექტი ინფექციის უბრალო პრევენციისგან დამოუკიდებლად მოქმედებს.
ტაივანის სამედიცინო უნივერსიტეტის მეცნიერებმა, პროფესორ ჩიფენგ ჩენის ხელმძღვანელობით, გააანალიზეს TriNetX-ის გლობალური ქსელიდან მიღებული ელექტრონული სამედიცინო ჩანაწერები. კვლევაში ჩართული იყო დაახლოებით 574,000 ვაქცინირებული და 319,000 არავაქცინირებული ადამიანი, რომელთაგან არცერთს არ ჰქონდა დიაბეტი ან B ჰეპატიტის ინფექცია.
შედეგებმა აჩვენა, რომ ვაქცინირებულ ჯგუფს, არავაქცინირებულებთან შედარებით, დიაბეტის განვითარების 15%-ით შემცირებული მაჩვენებელი ჰქონდა. უფრო მეტიც, კვლევამ გამოავლინა დოზა-პასუხის ეფექტი: რაც უფრო მაღალი იყო ადამიანის სისხლში ვაქცინით გამომუშავებული ანტისხეულების დონე, მით უფრო დაბალი იყო დიაბეტის რისკი. ანტისხეულების მაღალი დონისას რისკის შემცირება 43%-საც კი აღწევდა. დამცავი ეფექტი ყველაზე ძლიერი (20%) ახალგაზრდა, 18-44 წლის ასაკობრივ ჯგუფში იყო.
კვლევის ავტორების ჰიპოთეზით, რადგან კვლევიდან B ჰეპატიტით ინფიცირებულები თავიდანვე გამოირიცხნენ, ეს დამცავი ეფექტი შესაძლოა ინფექციის პრევენციისგან დამოუკიდებლად მუშაობდეს. ერთი შესაძლო ახსნა ისაა, რომ ვაქცინა ამცირებს ორგანიზმში ქრონიკულ ანთებით პროცესებს.
კვლევამ კიდევ ერთი საინტერესო დეტალი გამოავლინა: გეოგრაფიული ვარიაცია. ყველაზე ნაკლები დამცავი ეფექტი აშშ-ში დაფიქსირდა, მიუხედავად განვითარებული ჯანდაცვის სისტემისა. ამასთან, ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ ეს დაკვირვებითი კვლევაა. შესაძლოა, ადამიანები, რომლებიც იცრებიან, ზოგადად უფრო მეტად ზრუნავენ ჯანმრთელობაზე, რაც თავისთავად ამცირებს დიაბეტის რისკს.
“B ჰეპატიტის ვაქცინის პოტენციალი, თავიდან აიცილოს როგორც B ჰეპატიტი, ისე დიაბეტი, მას უნიკალურ, ორმაგი სარგებლის მქონე ინტერვენციად აქცევს”, – ასკვნიან ავტორები. დიაბეტის ტრადიციული პრევენცია ცხოვრების წესის შეცვლას მოითხოვს, რაც ძვირი და რთულია. ამის საპირისპიროდ, B ჰეპატიტის ვაქცინა ხელმისაწვდომი და ეფექტიანია.
ასევე დაგაინტერესებთ:
