ექსპერიმენტულმა არაოპიოიდურმა პრეპარატმა LTG-001-მა მუცლის პლასტიკური ოპერაციის შემდეგ განვითარებული საშუალო ან ძლიერი ტკივილის შემცირებაში იმედისმომცემი შედეგები აჩვენა. მეორე ფაზის კვლევაში პრეპარატის მაღალი დოზით მიღებისას ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი პლაცებოსთან შედარებით უფრო ძლიერი იყო, ხოლო მკვლევართა შეფასებით, პლაცებოზე დამატებული ეფექტი დაახლოებით 50%-ით აღემატებოდა Vicodin-ის ჯგუფში დაფიქსირებულ მაჩვენებელს. შედეგები The New England Journal of Medicine-ში გამოქვეყნდა.
კვლევაში 343 ზრდასრული მონაწილეობდა, რომლებსაც აბდომინოპლასტიკის, ანუ მუცლის პლასტიკური ოპერაციის შემდეგ საშუალო ან ძლიერი ტკივილი ჰქონდათ. მონაწილეები შემთხვევითი პრინციპით ოთხ ჯგუფად გადანაწილდნენ და 48 საათის განმავლობაში იღებდნენ LTG-001-ის მაღალ ან დაბალ დოზას, პლაცებოს ან ჰიდროკოდონისა და პარაცეტამოლის კომბინაციას, რომელიც Vicodin-ის სახელით არის ცნობილი.
LTG-001-ის მაღალი დოზის ჯგუფში მონაწილეებმა პირველად 450 მილიგრამი მიიღეს, შემდეგ კი 300 მილიგრამს ყოველ 12 საათში იღებდნენ. დაბალი დოზის ჯგუფში საწყისი დოზა 300 მილიგრამი იყო, შემდეგ კი პაციენტები ყოველ 12 საათში 150 მილიგრამს იღებდნენ. Vicodin-ის ჯგუფში ყოველ ექვს საათში გამოიყენებოდა 5 მილიგრამი ჰიდროკოდონისა და 325 მილიგრამი პარაცეტამოლის კომბინაცია.
კვლევის მთავარი მაჩვენებელი 48 საათის განმავლობაში ტკივილის ინტენსივობის ცვლილებას აერთიანებდა. LTG-001-ის ორივე დოზამ პლაცებოსთან შედარებით ტკივილი სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად შეამცირა. მაღალი დოზის ჯგუფში შედეგი ყველაზე ძლიერი იყო. დაბალი დოზის ეფექტი დაახლოებით Vicodin-ის ჯგუფში მიღებულ შედეგს შეესაბამებოდა.
მნიშვნელოვანია, რომ პრეპარატის Vicodin-ზე უპირატესობა გარკვეული სიფრთხილით განიმარტოს. კვლევის მთავარი მიზანი LTG-001-ის პლაცებოსთან შედარება იყო. დაახლოებით 50%-იანი უპირატესობა საერთო ტკივილის ქულების პირდაპირ შედარებას კი არ ნიშნავს, არამედ პლაცებოსთან შედარებით მიღებულ დამატებით ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტს ასახავს. უფრო ფართო, უშუალო შედარებითი კვლევა იქნება საჭირო იმის დასადგენად, ნამდვილად სჯობს თუ არა LTG-001 ოპიოიდურ კომბინაციას სხვადასხვა ტიპის ოპერაციის შემდეგ.
LTG-001-ის მაღალი დოზის მიღებისას ტკივილის მნიშვნელოვანი შემსუბუქება საშუალოდ დაახლოებით 52 წუთში დაიწყო. Vicodin-ის ჯგუფში შესაბამისი დრო დაახლოებით 83 წუთი იყო. ამასთან, მაღალი დოზის ჯგუფში მონაწილეთა 52.3%-ს კვლევის 48 საათის განმავლობაში დამატებითი ოპიოიდური ტკივილგამაყუჩებელი არ დასჭირვებია. პლაცებოს ჯგუფში ეს მაჩვენებელი 22.1% იყო.
LTG-001 შერჩევითად ბლოკავს NaV1.8-ის სახელით ცნობილ ნატრიუმის არხს. ეს არხი პერიფერიულ მგრძნობიარე ნერვებში გვხვდება და ტკივილის სიგნალის წარმოქმნასა და ცენტრალური ნერვული სისტემისკენ გადაცემაში მონაწილეობს. მისი მიზანია ტკივილის შემცირება ტვინის ოპიოიდურ რეცეპტორებზე ზემოქმედების გარეშე.
ამ მექანიზმმა შესაძლოა უზრუნველყოს ოპიოიდებთან დაკავშირებული ზოგიერთი რისკის პრევენცია, მათ შორის არადანიშნულებისამებრ გამოყენებისა და დამოკიდებულების პოტენციალი. თუმცა არაოპიოიდური სტატუსი არ ნიშნავს, რომ პრეპარატი გვერდითი მოვლენებისგან თავისუფალია. კვლევაში გამოვლენილი გვერდითი მოვლენების უმეტესობა მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის იყო, მაგრამ მაღალი დოზის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით უფრო ხშირად დაფიქსირდა ტემპერატურის მატება და გულის წასვლისწინა მდგომარეობა. ცხელება მონაწილეთა დაახლოებით 7%-ში აღირიცხა, პლაცებოს ჯგუფში კი 2%-ში. გულის წასვლისწინა მდგომარეობის მაჩვენებლები შესაბამისად 6% და 1% იყო.
NaV1.8-ის ბლოკირება სრულიად ახალი მიდგომა აღარ არის. 2025 წელს FDA-მ ამავე კლასის პირველი პრეპარატი suzetrigine დაამტკიცა ზრდასრულებში საშუალო და ძლიერი მწვავე ტკივილის სამკურნალოდ. LTG-001 ამ მექანიზმის კიდევ ერთი წარმომადგენელია, რომლის შემქმნელიც უფრო სწრაფ და ძლიერ ეფექტს იკვლევს.
კვლევას რამდენიმე მნიშვნელოვანი შეზღუდვა აქვს. ის მხოლოდ 48 საათს გაგრძელდა, მონაწილეები ერთი კონკრეტული ტიპის ოპერაციის შემდეგ შეარჩიეს და კვლევა LTG-001-ის მწარმოებელმა Latigo Biotherapeutics-მა დააფინანსა. ჯერ უცნობია, რამდენად ეფექტიანი და უსაფრთხო იქნება პრეპარატი უფრო ხანგრძლივი გამოყენებისას, სხვა ტიპის ოპერაციების შემდეგ და განსხვავებული ჯანმრთელობის მდგომარეობის მქონე პაციენტებში.
LTG-001 ჯერ არც FDA-ს და არც სხვა მარეგულირებელი ორგანოს მიერ არ არის დამტკიცებული. კომპანია მესამე ფაზის პლაცებოკონტროლირებული და უსაფრთხოების კვლევების დაწყებას გეგმავს. შესაბამისად, პრეპარატი ამ ეტაპზე ჩვეულებრივი კლინიკური გამოყენებისთვის ხელმისაწვდომი არ არის.
